کانون مدافعان حقوق کارگر

جدال جان و سرمایه در كلان شهر تهران

 الهام هومین فر

دیری نیست که از " اجلاس زمین" در ریودوژانیرو (1992) می‌گذرد. اجلاسی که درآن، دولت‌ها موظف به پایبندی به اصول" توسعه پایدار" شدند تا شايد حفظ "محیط زیست" و "عدالت اجتماعی" همچون رشد اقتصادی، جایگاهی در ساختارهای قدرت بیابد. اگر چه اين مبحث و مولفه‌هايش در راستاي حفظ ساختارهاي موجود و جلوگيري از فروپاشي آنها طراحي شده است اما به دليل تاكيد بر محيط زيست و حفظ آن اهميت و ارزشي خاص مي يابد. چرا كه سالهاست، به دليل تغيير نگرش بشر، رابطه دوطرفه انسان و طبيعت بر هم خورده است و آدمي با جامعه پذيري خاص، جهت مصرف و افزايش سود؛ طبيعت و ديگر جانداران را صرفا منابعي براي خود و افزايش سرمايه فرض نموده و  در نتيجه تداوم  حيات خود و طبيعت را زير سوال برده است. شاخص آشکار و نهان چنين وضعيتي از خودبیگانگی ما با انسان، طبيعت و در یک کلام جهان است.

براساس اعلاميه ريو، در توسعه پايدار، انسان مركز توجه است و ... 

کارگران غرب، پس از سه سال کار در پروژه صنعتی

پروژه پتروشیمی‌ بیستون ماه‌های پایانی خود را طی می‌کند. تنها پروژه‌ای است که به صورت امانی(1) کار کرد و گاهی حتا تا بیش از 800 کارگر در حال کار داشت. سه سال اکثریت بزرگی از کارگران نیمه ماهر و ماهر کرد از سنندج تا ایلام در آنجا مشغول به کار بودند. به احتمال زیاد این آخرین پروژه امانی خواهد بود که به تعهدات حقوقی کارگران پایبند ماند. سر هر ماه حقوق و بیمه کارگران پرداخت می‌شد. کارگران بر خلاف کارگاه‌های پروژه‌های دیگر که در ظرف یک بار مصرف غذای سرد شده را در هوای آزاد، در سرما و گرما، آلودگی و غبار صرف می‌کردند، در سالن غذاخوری غذا می‌خوردند. ولی با تداوم سیاست‌های امریکایی صندوق بین‌المللی پول در ایران  این  مناسبات  که در آن حقوق اولیه کارگران تا حدودی رعایت میشد به تاریخ سپرده  شد.

محصول سه سال کار روزانه 12 ساعت کار گروهی کارگران و مهندسان، ساختن این کارخانه تولیدی است. با نزدیک شدن به پایان ساخت ،همه ی نیروی کار و بخصوص کارگران را با ضایعات کار از کارخانه بیرون  انداختند و به دلیل لطف دولت و مجلس خدمت‌گذار با مصوبات و آیین‌نامه‌های وزارتی این کارگران از حق بیمه‌ی بیکاری محروم شدند.

جایگاه زنان در تامین اجتماعی

(نقل از نشریه راه آینده شماره ۸)

حدود چهاردهه است که زنان حضوری فعال و چشم‏گیر در عرصه‏های گوناگون اجتماعی اعم از فرهنگ و اموزش – اقتصاد – سیاست – صنعت و هنر یافته‏اند. این حضور با اهدافی مختلف از قبیل کسب هویت مستقل اجتماعی و مشارکت در مخارج خانواده یا سرپرستی آن صورت می‏گیرد. اکثریت آنان جهت رفع نیازمالی خود یا خانواده‏ای که سرپرستی می‏کنند، وارد بازار کار می‏شوند. به‏عبارت دیگر از حوزه‏ی خصوصی و خانوادگی، که قوانین خاص خود را دارد، به حوزه‏ی عمومی پای می‏گذارند. ولی آیا قوانین حاکم بر جامعه بیان‏گر و حافظ منافع انان هست؟ درهرجامعه‏ای قوانین بر اساس مقتضیات و نیازهای افراد آن و جهت رفاه اکثریت و هم‏چنین برای قانون‏مند شدن روابط آن‏ها تدوین می‏شود. مروری اجمالی بر بخشی از قوانین جاری یعنی قانون تامین اجتماعی، که در خصوص زنان است و هم اکنون اجرا می‏شود موضوع را روشن‏‏تر می‏کند. در موارد بسیاری قوانین تبعیض‏آمیزی برای زنان هم چنان مشاهده می‏شود.

بودجه و حقوق معلمان

                                                                            فریبرز رئیس دانا

بودجه‌ی آموزش و پرورش در سال 1388 معادل 102447 میلیارد ریال و بودجه‌ی امور استانی 8785 میلیارد ریال لایجه شده است تا مجلس آن را تصویب کند. بودجه‌ی آموزش و پرورش معادل 5/10 درصد کل هزینه‌های بودجه‌ی این سال است. این بودجه در حدود 10 – 15 درصد کمتر از بودجه‌ی نظامی مستقیم (منهای بودجه‌ی شرکت‌هایی است که به فعالیت نظامی و تولید مربوط به آن دخالت دارند) است. 65درصد از این بودجه یعنی 66580 میلیارد ریال به حقوق و مزایای مستمری در حدود 2/1 میلیون نفر کارکنان بخش آموزش و پرورش اختصاص دارد. در حالی که بودجه‌ی کل آموزش و پرورش 40درصد نسبت به سال 87 افزایش یافته است. اما بودجه‌ی امور استانی 5/27 درصد رشد کرد و بودجه‌ی حقوق و مزایای مستمر کمتر از این ( به تخمین در حدود 24درصد)

مقدمه :

محوري ترين و اساسي ترين وظيفه هر فرد و يا گروه انقلابي در مبارزه با استثمار و بهره کشي و محو طبقات اجتماعي و دستيابي به جامعه اي انساني پاسخ به دو سؤال زير است :

1-تئوري که منطبق بر واقعيت است کدامست ؟

بحران سر مایه داری ونیروی کار

                                                                                    علیرضا ثقفی 

 سرمایه داری بار دیگر در بحران قرار گرفته است .

وقتي پشت كردم به كانتينري كه در ميدان گذاشته شده بود و روي آن تاپ بچه‌هاي پارك  آويزان بود، طنابي ديدم و سه پايه‌اي زير آن براي بردار كردن؛ فقط چشم پوشاندم.

...خصوصی سازی وسیع همواره به دنبال ایجاد یک شوک گیج کننده در یک جامعه صورت گرفته است. یعنی تقسیم اموال عمومی مردم در میان عده ای خاص. محروم کردن دائمی نیروی کار از دسترسی به مالکیت بخش‌های کلیدی بدون ایجاد یک حالت خاص در جامعه امکان پذیر نیست.
در آرژانتین این مساله پس از کشتار 30 هزار نفر از مخالفان به دست نظامیان صورت گرفت. کشتار وحشیانه ای که عمدتا نیروهای چپ و ترقی خواه را در بر می گرفت. در شیلی که یکی از اولین کشورهایی بود که خصوصی سازی در آن به دست پینوشه انجام شد، به دنبال کودتایی بود که علیه آلنده صورت گرفت و سپس قتل عام انقلابیون زمینه را برای آن هموار کرد. در روسیه به دنبال کودتای یلتسین علیه پارلمان و در امریکا همراه با حوادث 11 سپتامبر و در لویزینا به دنبال طوفان سهمگین به اوج خود رسید. در عراق پس از لشگرکشی و در یوگوسلاوی به دنبال جنگ قومی، و در جزایر فالکند پس از تهاجم انگستان و ...

اتحادیههای کارگری واستقلال
علیرضاثقفی
“اتحادیه کارگری متعلق به همه کارگران است” (آنتونیو گرامشی)

رابطه ی مسایل صنفی،سیاسی وخواستههای عمومی یک صنف  یا جمعی از کارگران یک بخش همواره مورد بحث بوده است وشاید بتوان گفت قدمت این بحث به تشکیل اولین اتحادیههای کارگری برمیگردد. این پرسش همیشه مطرح بوده است که دامنه ی خواستههای یک اتحادیه یا جمع صنفی تا کجاست؟ آیا این دامنه به اضافه حقوق و بهبود شرائط کار محدود میشود یا میتواند از آن فراتر رفته و به خواستههای اجتماعی همان صنف و در نتیجه خواستههای اجتماعی کل کارگران نیز بپردازد؟
میدانیم که خواستههای کارگران در یک جامعهی طبقاتی تنها به اضافه دستمزد محدود نمیشود، زیرا با وجود تورم، سقوط دائمی ارزش نیروی کار،عدم امنیت شغلی درجامعه سرمایهداری و در یک کلام سودطلبی دائمی سرمایهداری، این خواستهها میتواند مسکن، بهداشت، آموزش وپرورش و آزادیهای سیاسی واجتماعی را دربرگیرد ..
کارگران یک کارخانه هرچند متشکل باشند، نمیتوانند از کارفرمای خود بخواهند که جامعه و روابط سرمایهداری حاکم بر آن را تغییر دهد، یا مثلا جلو گرانی مسکن یا خصوصی شدن آموزش وپرورش را بگیرد. زیرا در توان یک کارفرما نیست که بخواهد مشکلات اجتماعی را حل کند. علاوه بر آن اگر خواست کارگران تغییر روابط حاکم بر جامعه در یک کارگاه یا کارخانه کوچک باشد، مانند آن است که بخواهیم آن موسسه را از کل جامعه جدا کرده وقوانین خاصی را بر آن حاکم کنیم. به این معنی که کارگران آن بخش تافتههای جدا بافتهای از کل جامعه باشند و روابط حاکم در یک کارگاه کوچک مثلا مالکیت جمعی باشد. در این صورت عدم همآهنگی میان روابط آن بخش کوچک و سایر بخشها، تداوم حرکت آن بخش را غیرممکن میکند، مسالهای که بارها ثابت شده است. پس در نتیجه خواستههایی که به تغییر کل جامعه و روابط حاکم بر آن مربوط میشود، از عهده یک بخش کوچک برنمیآید و رابطه ی منطقی وعقلانی آنها باید در نظر گرفته شود...

واما وظایف آزادی خواهان جهان نیز تا سرحد امکان جلوگیری از جنگی است که بازنده آن در درجه اول مردم منطقه وسپس مردم سراسر جهان هستند. از تمامی امکانات باید برای جلو گیری از جنگی که تنها خواهان حل مشکلات نظام سرمایه سالار گرفتاردر منجلاب است جلو گیری کرد وخواهان لغو تحریمی شد که لبه تیز آن متوجه مردم بی سلاح است ونه قدرتمندان قدرت گرفته از نظم نوین جهانی........