کانون مدافعان حقوق کارگر

بر طبق خبر ارسالی به ایمیل کانون مدافعان حقوق کارگر  امروز پنجشنبه ۲۸/۶/۸۷ حدود ۱۶۰۰ نفر از کارگران اخراج شده ایران خودرو در محل پارکینگ این شرکت تجمع کرده اند.
این تجمع اعتراضی، واکنش به اخراج آنان توسط کارفرما بود. شرکت ایران خودرو و شرکت های وابسته به آن از جمله ایفا چیکار، پارس پاکان، تهران پاکو، ایسیکو به بهانه ی اضافه داشتن نیروی کار اقدام به اخراج این کارگران کرده است، در حالی که از طرف دیگر کارگران را وادار به انجام اضافه کاری نموده است.
حراست ایران خودرو کارت های کارگران اخراج شده را از آنان گرفته است تا نتوانند به شرکت وارد شوند. از اینو این کارگران امروز تجمع خود را در محل پارکینگ برگزار نمودند.

کارگران شرکت فلات پارس (پیمانکار پتروشیمی هرسین) کرمانشاه هم چنان در اعتصاب به سر می برند. کارگاه تعطیل است. کارفرما تلاش  می کند تا کارگران را بر سر کار برگرداند، اما از پذیرش تعهدات پیمان کاری شانه خالی می کند. پیمان کاران با برداشت حقوق کارگران هم چنان فراری هستند. شرکت پیمان کاری "قبا" نیز از  پیمان کاران دست دوم فلات پارس است که حقوق کارگران را نپرداخته است.

کانون مدافعان حقوق کارگر

شرکت پیمانکاری فلات پارس که سازه های بتونی می سازد برای پتروشیمی هرسین ( استان کرمانشاه ) کار می کند.  این شرکت 200 نفر کارگر دارد که از عید تا به حال به این کارگران - به جز 15 روز مساعده – هیچ گونه مبلغی پرداخت نکرده است و طلب کارگران 2 میلیارد تومان است. پیمانکار فلات پارس هم اکنون فرار کرده است و کلیه ی ماشین آلات این شرکت اجاره ای بوده است. پتروشیمی می گوید همه ی مطالبات فلات پارس را پرداخت کرده و دیگر به آنها ربطی ندارد که کارگران حقوقی دریافت نکرده اند. قابل ذکر است که بر طبق ماده 13 قانون کار، کارفرما موظف به دریافت ضمانت نامه از پیمانکار است، و در صورت فرار پیمانکار مسئولیت متوجه کارفرماست. بنا به اخبار رسیده کارگران 3 روز است که در اعتصاب به سر می برند و هم اکنون (87/6/24) در محوطه کارخانه جمع شده اند.

کانون مدافعان حقوق کارگر

اتحادیههای کارگری واستقلال
علیرضاثقفی
“اتحادیه کارگری متعلق به همه کارگران است” (آنتونیو گرامشی)

رابطه ی مسایل صنفی،سیاسی وخواستههای عمومی یک صنف  یا جمعی از کارگران یک بخش همواره مورد بحث بوده است وشاید بتوان گفت قدمت این بحث به تشکیل اولین اتحادیههای کارگری برمیگردد. این پرسش همیشه مطرح بوده است که دامنه ی خواستههای یک اتحادیه یا جمع صنفی تا کجاست؟ آیا این دامنه به اضافه حقوق و بهبود شرائط کار محدود میشود یا میتواند از آن فراتر رفته و به خواستههای اجتماعی همان صنف و در نتیجه خواستههای اجتماعی کل کارگران نیز بپردازد؟
میدانیم که خواستههای کارگران در یک جامعهی طبقاتی تنها به اضافه دستمزد محدود نمیشود، زیرا با وجود تورم، سقوط دائمی ارزش نیروی کار،عدم امنیت شغلی درجامعه سرمایهداری و در یک کلام سودطلبی دائمی سرمایهداری، این خواستهها میتواند مسکن، بهداشت، آموزش وپرورش و آزادیهای سیاسی واجتماعی را دربرگیرد ..
کارگران یک کارخانه هرچند متشکل باشند، نمیتوانند از کارفرمای خود بخواهند که جامعه و روابط سرمایهداری حاکم بر آن را تغییر دهد، یا مثلا جلو گرانی مسکن یا خصوصی شدن آموزش وپرورش را بگیرد. زیرا در توان یک کارفرما نیست که بخواهد مشکلات اجتماعی را حل کند. علاوه بر آن اگر خواست کارگران تغییر روابط حاکم بر جامعه در یک کارگاه یا کارخانه کوچک باشد، مانند آن است که بخواهیم آن موسسه را از کل جامعه جدا کرده وقوانین خاصی را بر آن حاکم کنیم. به این معنی که کارگران آن بخش تافتههای جدا بافتهای از کل جامعه باشند و روابط حاکم در یک کارگاه کوچک مثلا مالکیت جمعی باشد. در این صورت عدم همآهنگی میان روابط آن بخش کوچک و سایر بخشها، تداوم حرکت آن بخش را غیرممکن میکند، مسالهای که بارها ثابت شده است. پس در نتیجه خواستههایی که به تغییر کل جامعه و روابط حاکم بر آن مربوط میشود، از عهده یک بخش کوچک برنمیآید و رابطه ی منطقی وعقلانی آنها باید در نظر گرفته شود...

ضرورت ارتباط جنبش کارگری ایران با نهادهای بین المللی کارگری (۱)

مهدی کوهستانی

مدتهاست که جنبش کارگری ایران به ضرورت همکاریهای بین المللی در سطح جهانی پی برده است و افراد، فعالین کارگری و نهادها بطور عینی در عرصه عملی و نظری به این مهم پرداخته و میپردازند، طبیعی است که جنبش کارگری در رویکردش به جنبش بین المللی از نقاط ضعف و قوت خاص خود برخوردار باشد، در این نوشتار سعی میکنم به این نقاط براساس تجاربی که بدست آورده ام نگاهی داشته باشم. بدون تردید بررسی این مهم زوایای دیگری از پیشبرد مبارزه را در مقابل ما باز خواهد کرد...

تشکر از تمام نهادها و افرادی که از ما حمایت کردند

ازهمه نهادها وافرادی که برای آزادی آقای علیرضا ثقفی  اززندان تلاش کردند صمیمانه تشکر می‌کنیم. با امید به آزادی کلیه فعالان کارگری واجتماعی، حقیقت آن است که همکاری های بین‌المللی ما با یکدیگر  ما را در دستیابی به حقوق کارگران ومسائل حقوق بشر یاری خواهدکرد.

 با درودهای گرم وصمیمانه
 کانون مدافعان حقوق کارگر  

To all those who have supported us

We are grateful of all institutes and individual who had requested for the freedom of Mr.Alireza Saghafy from prison. Hopping the freedom of social and labor activist this is a fact that our international cooperation with each other will help us to achieve human and labor rights.

With warmest regards
Defenders Of Labor Rights Association

در پي تشديد فشار در جهت ممانعت از برگزاري تجمعات و مراسم‌هاي مختلف، طي چند ماه گذشته از برگزاري مراسم روز جهاني كارگر (اول ماه مي) و بزرگداشت شاملو جلوگيري شد  و از ورود كارگران و فعالان اجتماعي به اين مراسم ها ممانعت به عمل آمد. در هفته‌ي اول شهريور‌ماه كه به روز بزرگداشت قربانيان كشتار دهه‌ي شصت نزديك مي‌شويم، نيز با موج احضار و ارعاب خانواده‌هاي قربانيان و فعالان اجتماعي روبرو شديم. در اين راستا عليرضا ثقفي خراساني از اعضاي كانون مدافعان حقوق كارگر و كانون نويسندگان ايران نيز در پي تماس تلفني به اداره پيگيري اطلاعات احضار و پس از بازجويي به زندان اوين منتقل شد. ما دستگيري وي را كه فاقد هرگونه وجاهت قانوني و انساني مي‌باشد محكوم و خواستار آزادي فوري و بي قيد و شرط او هستيم. در ادامه چنين برخوردهايي را با كليه‌ي فعالان اجتماعي محكوم  و سوال‌هاي زير را در اين زمينه مطرح مي‌كنيم :
 1) چرا حضور بر مزار قربانيان كشتارهاي دهه‌ي شصت و برگزاري مراسم براي آنان، جرم محسوب مي‌شود؟
2) آيا مجوزي قانوني براي اين گونه اقدامات به اصطلاح پيشگيرانه وجود دارد ؟

كانون مدافعان حقوق كارگر

طبق خبری که صبح امروز ( چهارشنبه ۶/۶/۸۷) به خانواده ی آقای علیرضا ثقفی داده شد ایشان بازداشت و به زندان اوین انتقال یافته اند.

آقای علیرضا ثقفی خراسانی ، عضو کانون نویسندگان ایران و عضو کانون مدافعان حقوق کارگر، به دنبال یک احضار تلفنی در روز دوشنبه، ساعت 11 صبح روز سه شنبه 5 شهریور ماه به دفتر پیگیری (اطلاعات) واقع در خیابان صبا مراجعه و از آن زمان به بعد به منزل باز نگشته است و از او هیچ گونه اطلاعی در دست نیست. (ساعت 12 نیمه شب روز سه شنبه) این درحالی است که در مراجعه به دفتر پیگیری، آن دفتر اظهار می دارند که ظهر روز سه شنبه تحقیق از ایشان خاتمه یافته و از آن محل خارج شده اند.

برطبق گزارشات دو نفر از زنان و سه نفر از مردان شرکت کننده در مراسم اول ماه مه به شلاق و زندان محکوم شده‌اند. محکومیت افراد به خاطر مشارکت در یک مراسم کارگری، که حق همه کارگران است، به زندان و شلاق با هیچ یک از معیارهای انسانی سازگار نیست. علاوه بر آن شاهد آن هستیم که فعالان اجتماعی نیز به زندان‌های طولانی و احکام غیر‌انسانی محکوم می‌شوند. تعقیب و مجازات فعالان کارگری و اجتماعی که در ماه‌های اخیر با بسته شدن هرچه بیشتر فضای اجتماعی تشدید شده است می‌رود تا تمام روزنه‌هاي حیاتی جامعه را مسدود کند . وفعالان کارگری و اجتماعی  که از حقوق اولیه انسان ها دفاع می‌کنند ، تحت فشار بیشتر قرار گیرند. صدور این احکام تنها بیانگر عجز و ناتوانی حاکمان در برابر خوسته‌های به حق مردم است. کانون مدافعان حقوق کارگر بر مبنای منشور خود، وظیفه خود می‌داند که از آزادی فعالیت‌های اجتماعی برای کارگران دفاع کرده وهرگونه احکام غیر انسانی را درجهت محدود کردن فعالیت‌های اجتماعی محکوم می‌کند و خواهان لغو کلیه‌ احکام غیر انسانی برای فعالان کارگری واجتماعی است.

کانون مدافعان حقوق کارگر

صعود چند تن از اعضای کانون مدافعان حقوق کارگر به قله ی سبلان

توضیح : چند نفر از افرادی که در عکس مشاهده می شوند از اعضای کانون نیستند و از حاضرین در محل می باشند که با دیدن مضمون پارچه-نوشته حمایت خود را از آن اعلام کردند.