کانون مدافعان حقوق کارگر

ضرورت ارتباط جنبش کارگری ایران با نهادهای بین المللی کارگری (۱)

مهدی کوهستانی

مدتهاست که جنبش کارگری ایران به ضرورت همکاریهای بین المللی در سطح جهانی پی برده است و افراد، فعالین کارگری و نهادها بطور عینی در عرصه عملی و نظری به این مهم پرداخته و میپردازند، طبیعی است که جنبش کارگری در رویکردش به جنبش بین المللی از نقاط ضعف و قوت خاص خود برخوردار باشد، در این نوشتار سعی میکنم به این نقاط براساس تجاربی که بدست آورده ام نگاهی داشته باشم. بدون تردید بررسی این مهم زوایای دیگری از پیشبرد مبارزه را در مقابل ما باز خواهد کرد...

تشکر از تمام نهادها و افرادی که از ما حمایت کردند

ازهمه نهادها وافرادی که برای آزادی آقای علیرضا ثقفی  اززندان تلاش کردند صمیمانه تشکر می‌کنیم. با امید به آزادی کلیه فعالان کارگری واجتماعی، حقیقت آن است که همکاری های بین‌المللی ما با یکدیگر  ما را در دستیابی به حقوق کارگران ومسائل حقوق بشر یاری خواهدکرد.

 با درودهای گرم وصمیمانه
 کانون مدافعان حقوق کارگر  

To all those who have supported us

We are grateful of all institutes and individual who had requested for the freedom of Mr.Alireza Saghafy from prison. Hopping the freedom of social and labor activist this is a fact that our international cooperation with each other will help us to achieve human and labor rights.

With warmest regards
Defenders Of Labor Rights Association

در پي تشديد فشار در جهت ممانعت از برگزاري تجمعات و مراسم‌هاي مختلف، طي چند ماه گذشته از برگزاري مراسم روز جهاني كارگر (اول ماه مي) و بزرگداشت شاملو جلوگيري شد  و از ورود كارگران و فعالان اجتماعي به اين مراسم ها ممانعت به عمل آمد. در هفته‌ي اول شهريور‌ماه كه به روز بزرگداشت قربانيان كشتار دهه‌ي شصت نزديك مي‌شويم، نيز با موج احضار و ارعاب خانواده‌هاي قربانيان و فعالان اجتماعي روبرو شديم. در اين راستا عليرضا ثقفي خراساني از اعضاي كانون مدافعان حقوق كارگر و كانون نويسندگان ايران نيز در پي تماس تلفني به اداره پيگيري اطلاعات احضار و پس از بازجويي به زندان اوين منتقل شد. ما دستگيري وي را كه فاقد هرگونه وجاهت قانوني و انساني مي‌باشد محكوم و خواستار آزادي فوري و بي قيد و شرط او هستيم. در ادامه چنين برخوردهايي را با كليه‌ي فعالان اجتماعي محكوم  و سوال‌هاي زير را در اين زمينه مطرح مي‌كنيم :
 1) چرا حضور بر مزار قربانيان كشتارهاي دهه‌ي شصت و برگزاري مراسم براي آنان، جرم محسوب مي‌شود؟
2) آيا مجوزي قانوني براي اين گونه اقدامات به اصطلاح پيشگيرانه وجود دارد ؟

كانون مدافعان حقوق كارگر

طبق خبری که صبح امروز ( چهارشنبه ۶/۶/۸۷) به خانواده ی آقای علیرضا ثقفی داده شد ایشان بازداشت و به زندان اوین انتقال یافته اند.

آقای علیرضا ثقفی خراسانی ، عضو کانون نویسندگان ایران و عضو کانون مدافعان حقوق کارگر، به دنبال یک احضار تلفنی در روز دوشنبه، ساعت 11 صبح روز سه شنبه 5 شهریور ماه به دفتر پیگیری (اطلاعات) واقع در خیابان صبا مراجعه و از آن زمان به بعد به منزل باز نگشته است و از او هیچ گونه اطلاعی در دست نیست. (ساعت 12 نیمه شب روز سه شنبه) این درحالی است که در مراجعه به دفتر پیگیری، آن دفتر اظهار می دارند که ظهر روز سه شنبه تحقیق از ایشان خاتمه یافته و از آن محل خارج شده اند.

برطبق گزارشات دو نفر از زنان و سه نفر از مردان شرکت کننده در مراسم اول ماه مه به شلاق و زندان محکوم شده‌اند. محکومیت افراد به خاطر مشارکت در یک مراسم کارگری، که حق همه کارگران است، به زندان و شلاق با هیچ یک از معیارهای انسانی سازگار نیست. علاوه بر آن شاهد آن هستیم که فعالان اجتماعی نیز به زندان‌های طولانی و احکام غیر‌انسانی محکوم می‌شوند. تعقیب و مجازات فعالان کارگری و اجتماعی که در ماه‌های اخیر با بسته شدن هرچه بیشتر فضای اجتماعی تشدید شده است می‌رود تا تمام روزنه‌هاي حیاتی جامعه را مسدود کند . وفعالان کارگری و اجتماعی  که از حقوق اولیه انسان ها دفاع می‌کنند ، تحت فشار بیشتر قرار گیرند. صدور این احکام تنها بیانگر عجز و ناتوانی حاکمان در برابر خوسته‌های به حق مردم است. کانون مدافعان حقوق کارگر بر مبنای منشور خود، وظیفه خود می‌داند که از آزادی فعالیت‌های اجتماعی برای کارگران دفاع کرده وهرگونه احکام غیر انسانی را درجهت محدود کردن فعالیت‌های اجتماعی محکوم می‌کند و خواهان لغو کلیه‌ احکام غیر انسانی برای فعالان کارگری واجتماعی است.

کانون مدافعان حقوق کارگر

صعود چند تن از اعضای کانون مدافعان حقوق کارگر به قله ی سبلان

توضیح : چند نفر از افرادی که در عکس مشاهده می شوند از اعضای کانون نیستند و از حاضرین در محل می باشند که با دیدن مضمون پارچه-نوشته حمایت خود را از آن اعلام کردند.

دیروز (22 مرداد87) کارگران لاستیک سازی البرز که مانند روزهای گذشته در محوطه کارخانه تجمع کرده بودند، به شیوه ی جدیدی از مبارزه دست زدند. آنان که با بی اعتنایی مقامات طی روزهای گذشته مواجه بودند، برای جلب نظر عابرین هر یک با یک تکه ی آهن به پشت میله های دیوار کارخانه آمده و با کوبیدن آهن به نرده سروصدا راه انداخته بودند که این سرو صدا عابرین را متوجه اعتراض آنان کرده بود و باعث تجمع زیادی از مردم در اطراف کارخانه گشت. کارگران نیز از موقعیت استفاده کرده و خواسته های خود را برای عابرین توضیح می دادند.